ترويض الشرس
انطلق جاسر والجميع الى غرفة فرح وجدها مغشيا عليها واثار دماء بجانبها صرخ فيهم جاسر:دكتور بسرعة بسرعة ياتامر حملها سريعا ووضعها على سريرها وهو ينادى عليه بقلق”فرح فرح قومى ردى عليا يافرح
ناهد:جاسر اهدى ياحبيبى دلوقتى هنطمن عليها
جاسر:ليه يافرح ليه طب الدم ده من ايه
ريم:استنى استنى ونظرت الى ذراعها دى اتعورت فى دراعها عشان كده فى دم
بعد حوالى نصف ساعة حضرت الطبيبة خرج جاسر وظلت ناهد وريم بجوارها بعد قليل خرج الطبيبة لجاسر الذى سيطر عليه القلق بشكل كبير
جاسر:خير يادكتور
الطبيبة:لالامتخافش مفيش حاجة الانسة بخير
عاصم:انسة ايه يابنتى دى مدام
الطبيبة:لا ياحاج دى بنت بكر
نظرات غضب مابين عاصم وجاسر وتامر الذى يقف مذهولا لايفهم شئ
جاسر:طيب طمنينى فى ايه
الطبيبة:اللى عندها ده نتيجة ضعف مفيش اكل كويس وحالتها النفسية كمان ماثرة عليها حاولوا تريحوها لانها واضح انها تعبانة اوى عن اذنكم
عاصم:مع الدكتورة ياتامر
نظر عاصم لجاسر:تطمن على البنت وتجيلى سامعنى
دخل جاسر لفرح التى ماان راته حتى نظرت للجهة الاخرى فى حضن ناهد
جاسر:انا بس كنت عايز اطمن عليها مش اكتر
ناهد:متخافش ياحبيبى هى كويسة دلوقتى
نظرلها مرة اخرى:طيب انا نازل تحت لو احتجتونى
تردد كثيرا على الذهاب لوالده ولكنه وجد انه لامفر من المواجهة دق باب غرفة والده
عاصم:ادخل
جاسر:حضرتك عايزنى
وقف عاصم امامه:الكلام اللى الدكتورة قالته ده مظبوط
جاسر بتردد:ايوه مظبوط فرح لسه بنت
عاصم بترقب:ليه ياجاسر ازاى ممكن تفهمنى انت كويس
جاسر:انا كويس يابابا انا هقولك على كل حاجة
قص عليه ماحدث بينهم فى ليلة زفافهم وماان اتم كلامه حتى صفعه عاصم على وجهه
ازاى تعمل كده ليه هى بنات الناس لعبة فى ايدك اما تعمل كده ليه ياجاسرهى دى تربيتى فيك ليه ليه
جاسر:غلطة وانا معترف بيها وهصلحها
عاصم:مفيش كلام لازم تتطلقها سامعنى طلق البنت وسيبها لحد يقدرها ويعرف قيمتها البنت دى بنتى زيكم بالظبط وانا اللى يعمل كده فى بنتى اقـ,ـتله سامعنى ياجاسر طلق فرح ودلوقتى
جاسر:لا يابابا انا مش هطلقها
عاصم:انت بتقول ايه مش هتطلقها عايز تعمل ايه اكترمن كده مش كفاية
جاسر:افهمنى يابابا انا…..
عاصم:انت ايه ماتنطق اتخرست ليه
جاسر:انا بحبها ومش عايز غيرها انا ظلمتها كتير وعذبتها بس انا دلوقتى مقدرش استغنى عنها
عاصم:انت بتضحك عليا ولا على نفسك
جاسر:ابدا والله انا كل كلمة بقولها صدق ايوه بحبها ومش هسيبها حتى لو اخر يوم فى عمرى
فكر عاصم قليلا:واذاحصل واذتها تانى
جاسر:ساعتها انا اللى هطلقها وارحمها منى بس عشان خاطرى يابابا انسى حكاية الطلاق دى
عاصم:ماشى ياجاسر بس وعزة جلال الله لو عملت حاجة تانية ماحد هيطلقها منك غيرى وساعتها لاانت ابنى ولااعرفك
مرت مدة وبدات فرح تتعافى ومع ذلك ترفض اى حديث مع جاسر برغم محاولاته الكثيرة
صباح يوم جديد دق بابها مرارا الى ان فتحت الباب
جاسر:صباح الخير
فرح:صباح النور فى حاجة
جاسر:وحشتينى
ارتبكت فرح:لو سمحت كفاية كده
جاسر:ماشى ياستى بس انا عايز اعرف ايه اللى خلى الدكتورة تكشف عليكى وتعرف انك بنت
فرح:مش مهم
جاسر:لا مهم
فرح بخجل كبير:ماما ناهد اما شافت الدم على الارض طلبت منها تكشف عليا
ابتسم جاسر:ماشى ياستى امى دى عليها حركات فضحتنى
فرح:حاجة تانية
امسك يدها وقبلها :اشوفك على خير وتركها وغادر
امسكت يدها غير مصدقة لما فعله كانه شخص اخر ولكنها فضلت ان تبقى كما هى حتى تتاكد من مشاعره الحقيقة
